ΕΝΤΕΚΑΤΟΥ ΛΟΓΟΤΕΧΝΙΛΟΥ ΔΙΑΓΩΝΙΣΜΟΥ Ο ΔΗΜΟΣ ΚΕΡΑΤΣΙΝΙΟΥ- ΔΡΑΠΕΤΣΩΝΑΣ ΚΑΙ Η ΕΤΑΙΡΙΑ ΤΕΧΝΩΝ ΕΠΙΣΤΗΜΗΣ ΚΑΙ ΠΟΛΙΤΙΣΜΟΥ ΚΕΡΑΤΣΙΝΙΟΥ ΑΠΟΝΕΜΟΥΝ ΣΤΗΝ ΠΗΝΕΛΟΠΗ ΕΜΜΑΝΟΥΗΛ ΤΟ ΒΡΑΒΕΙΟ ΠΑΡΑΜΥΘΙΟΥ ΜΕ ΤΙΤΛΟ Ο ΝΙΚΟΛΑς ΚΑΙ ΤΑ ΚΑΛΙΚΑΝΤΖΑΡΑΚΙΑ

Σχόλια: 0   Εμφανίσεις: 75   Ομάδα: Γενικά  

ΕΤΟΣ ΠΑΠΑΔΙΑΜΑΝΤΗ (1851-1911) Η ΔΕΕΛ ΑΠΟΝΕΜΕΙ Γ ΒΡΑΒΕΙΟ ΣΤΗΝ ΠΗΝΕΛΟΠΗ ΕΜΜΑΝΟΥΗΛ ΓΙΑ ΤΗΝ ΠΡΟΣΦΟΡΑ ΤΗΣ ΣΤΟΝ ΠΟΛΙΤΙΣΜΟ ΜΕ ΤΟ ΒΙΒΛΙΟ ΤΗΣ Η ΑΣΥΜΒΙΒΑΣΤΗ

Σχόλια: 0   Εμφανίσεις: 63   Ομάδα: Γενικά  

Για την ιστορία να πούμε πως η Ειρήνη είχε μάθει την προπαίδεια, να λύνει προβλήματα σύνθετα και απλά, γραμματική και ορθογραφία στην προσπάθεια της να διαβάσει την Κατερίνα στις τρεις πρώτες τάξεις του Δημοτικού όπού είχαν μια πολύ αυστηρή δασκάλα που τους έβαζε αρκετή δουλειά για το σπίτι. Έτσι και η γυναίκα έφευγε και πήγαινε σε μια φίλη της που η κόρη της ήταν συμμαθήτρια με το παιδί της την Έφη και εκείνη της έδειχνε πως να βρει τις λύσεις στα προβλήματα και πως να μάθει την δύσκολη γραμματική στην Κατερίνα. Αφού τα μάθαινε πρώτα εκείνη στην συνέχεια γύριζε σπίτι της για να διαβάσει το παιδί. Άλλες φορές πάλι την έπαιρνε μαζί με την αριθμητική του ή την γραμματική του που δεν τα καταλάβαινε και τράβαγε ίσια την Μπουμπουλίνας για το σπίτι του Αχιλλέα και της Κούλας της κόρης και του γαμπρού της Ελπίδας της κουνιάδας της που ήταν δάσκαλοι για να διδάξουν στο παιδί αυτά που δεν καταλάβαινε η ίδια . Είχε σκεφτεί κάποια στιγμή να πει στον Κώστα να διαβάζει τα παιδιά που είχε πάει μέχρι την Δευτέρα γυμνασίου και ήξερε πέντε πράγματα παραπάνω απ’ αυτήν αλλά εκείνος ήταν νευρικός και φώναζε στα παιδιά όταν δεν τα καταλάβαιναν. Βλέπεις εκείνος δεν είχε το χάρισμα της υπομονής που χαρακτήριζε την συμβία του η οποία παρόλο που ήταν αγράμματη σε γενικές γραμμές μίλαγε στα παιδιά αργά καθαρά και χωρίς να θυμώνει επαναλαμβάνοντας τους τα πολλές φορές μέχρι να τα καταλάβουν. Έτσι η Κατερίνα δεν ήθελε να διαβάζει μαζί του και τελικά ανέλαβε εκείνη να τα βοηθάει τουλάχιστον μέχρι την Τρίτη δημοτικού όπου μετά εκείνα άρχισαν να μελετούν από μόνα τους, αφού εκείνη δεν μπορούσε να τα διαβάσει παραπέρα καθώς τα μαθήματα δυσκόλευαν και οι γνώσεις της ήτανε λίγες

Σχόλια: 0   Εμφανίσεις: 109   Ομάδα: Γενικά  

Ένας ορισμός της λέξεως υπερπροστασία θα ήταν υπέρ που σημαίνει κάτι παραπάνω από το κανονικό και προστασία που σημαίνει ότι προστατεύω κάποιον όλο μαζί προστατεύω κάποιον υπερβολικά.

Όμως αν η υπερπροστασία ήταν μόνο ένας όρος  που ήθελε ανάλυση θα ήμασταν όλοι ευτυχισμένοι. Πρόκειται δυστυχώς για ένα τεράστιο κοινωνικό πρόβλημα που κάνει πολλά παιδιά αλλά  και του ίδιους τους γονείς τους  δυστυχισμένους.   Ποια  είναι όμως τα αίτια και ποιες οι λύσεις  για αυτό το φαινόμενο που ταλαιπωρεί γονείς και παιδιά  και τι επιπτώσεις έχει στις ζωές  τους ;

Αρχίζοντας από τους γονείς έχουν πάντα μια έντονη ανησυχία για τα παιδιά τους, νομίζουν ότι δεν μπορούν να καταφέρουν τίποτα μόνοι και ζητούν πάντα ένα υποκατάστατο δικό τους στις παρέες των παιδιών τους . Αυτό έχει σαν αποτέλεσμα οι ίδιοι να μην μπορούν να ευχαριστηθούν την ζωή, να πάνε μια βόλτα , μια εκδρομή με τις δικές τους παρέες γιατί απλά είναι προσκολλημένοι στα παιδιά τους.

Συνεχίζοντας με τα παιδιά νιώθουν από την μια μεριά καταπιεσμένα  μέσα στο όλο αυτό κλήμα της υπερπροστασίας και από την άλλη βολεμένα ότι δεν θα τους ζητηθεί να κάνουν κάτι παραπάνω από τα λίγα πράγματα που κάνουν μέσα τα πλαίσια του κουβουκλίου που τους έχουν βάλει για να τους υπερπρστατεύσουν . Νιώθουν  πολλές φοβίες και έχουν χαμηλή αυτοεκτίμηση

Σημαντικό αίτιο  της υπερπροστασίας είναι το γεγονός ότι ο άνθρωπος είναι πομπός και δέκτης . Αυτό  σημαίνει ότι αν ο άνθρωπος δέχτηκε υπερπροστασία στα παιδικά του χρόνια θα δώσει και υπερπροστασία στα παιδιά του, λιγότερη μεν για να μην πιεστούν όσο αυτός αλλά θα δώσει.

Τέλος ένα άλλο αίτιο  υπερπροστασίας είναι όταν το άτομο έχει για κάποιους λόγους παραμεληθεί στα παιδικά του χρόνια .Τότε  θέλει να δώσει ότι στερήθηκε και τα υπερπροστατεύει

Βασικό κλειδί της  λύσης  αυτού του προβλήματος κρατάνε  κατά την άποψη μου οι ίδιοι οι γονείς οι οποίοι πρέπει να αλλάξουν συμπεριφορά απέναντι στα παιδιά τους . Αυτό  σημαίνει ότι φυσικά και θα ανησυχούν σαν γονείς που είναι αλλά δεν θα εξάρτιονται από τα παιδιά τους  και δεν θα το δείχνουν τόσο  πολύ. Πρέπει να τ' αφήνουν να παίρνουν πρωτοβουλίες ανάλογα με την ηλικία τους και αυτοί φυσικά να ζουν και λίγο την ζωή τους  .

Από την άλλη τα παιδιά να αναλαμβάνουν πρωτοβουλίες , να είναι πιο διεκδικητικοί σε σχέση με τα δικαιώματά τους μέσα στην οικογένεια αλλά να αναγνωρίζουν και τις υποχρεώσεις τους .Να  μην αποδέχονται την καταπίεση της υπερπροστασίας που τους επιβάλλεται αλλά ούτε και το βόλεμα της .

Μετά από όσα είπαμε καταλαβαίνουμε όλοι ότι η υπερπροστασία δεν είναι τίποτα άλλο παρά μια φρικτή αρρώστια των γονιών που ταλαιπωρεί αυτούς και τα παιδιά τους .

Γι' αυτό τον λόγο πρέπει να προσπαθήσουμε όλοι μαζί  γονείς  και παιδιά  να εξαλείψουμε  αυτήν την ασθένεια για να βελτιώσουμε την ζωή τόσο των παιδιών μας όσο και την δική μας.

Τουλάχιστον εμείς οι νέοι μπορούμε και πρέπει να είμαστε ικανοί να μεγαλώσουμε παιδιά χωρίς εξαρτήσεις από εμάς και χωρίς φοβίες .Γιατί το αξίζουν και εμείς μπορούμε  να τους το προσφέρουμε.

             ΠΗΝΕΛΟΠΗ  ΕΜΜΑΝΟΥΗΛ

Σχόλια: 0   Εμφανίσεις: 480   Ομάδα: Γενικά  

ΣΧΕΣΕΙΣ ΜΕ ΜΕΓΑΛΗ ΔΙΑΦΟΡΑ ΗΛΙΚΙΑΣ

  Ένα ξενόφερτο και συγκεκριμένα χολιγουντιανό φαινόμενο που κυριαρχεί στις μέρες μας είναι οι σχέσεις νέων ανθρώπων αγοριών ή κοριτσιών με κατά πολύ μεγαλύτερης ηλικίας ενήλικες.

  Ποιος όμως είναι ο λόγος που ωθεί τους ενήλικες και τους νέους ανθρώπους να συνάψουν σχέσεις μεταξύ τους , που οδηγούνται αυτές οι σχέσεις , και πως πρέπει να αντιδρούν οι γονείς των νεαρών παιδιών οι οποίοι είναι συνήθως αρνητικοί σ' αυτές;

Αρχίζοντας με τους ενήλικες που συντελούν σ' αυτές τις σχέσεις από προσωπική εμπειρία μπορώ να πω ότι συνήθως κουρασμένοι και πιεσμένοι από  σχέσεις που είναι αρρωστήμενες και από βίαιες καταστάσεις ζητούν την ανανέωση μέσα σε σχέσεις με νεαρά άτομα, που καταλήγουν συνήθως να μεταβάλλονται σε μητρικές ή πατρικές αναλόγως με το αν ο ενήλικας είναι άντρας ή γυναίκα προσπαθώντας να τοποθετήσουν τους νέους στο δικό τους καλούπι μη μπορώντας εκείνοι να ακολουθήσουν τους ρυθμούς των νέων .

Τελειώνοντας με τους νέους ψυχολογικές έρευνες έχουν δείξει ότι νέοι που συνάπτουν σχέσεις με άντρες ή γυναίκες κατά 20 - 30 χρόνια μεγαλύτερους τους έχουν συνήθως μια ελλειμματική σχέση με το αντίθετο φύλλο του γονέα τους και προσπαθούν να το γεμίσουν κάνοντας σχέση με άτομα πολύ μεγαλύτερα από τα ίδια.

Τα προβλήματα γι' αυτή την σχέση ξεκινάνε όταν οι νέοι αρχίζουν να μην αντέχουν την ζήλια του μεγαλύτερου συντρόφου τους καθώς επίσης και τα καλούπια που τους βάζουν , αρχίζουν να αναζητούν διασκεδάσεις δικές  τους και μοιραία βρίσκουν κάποιον νέο σύντροφο για να μοιραστούν όλα αυτά εγκαταλείποντας την σχέση με τον μεγαλύτερο

 Μετά από όλα αυτά καταλαβαίνουμε όλοι  ότι για να βρούμε λύσεις σ' αυτό το πρόβλημα  και να το εξαλείψουμε πρέπει κυρίως να ασχοληθούμε εμείς οι ενήλικες με το συγκεκριμένο θέμα.

Αρχίζοντας από τους γονείς πρέπει να καταλάβουν ότι το να φέρνουν ένα παιδί στον κόσμο είναι ευθύνη και αποστολή ταυτόχρονα . Γιατί είτε μας αρέσει είτε όχι το αντρικό πρότυπο για την γυναίκα είναι ο  πατέρας της και το γυναικείο για τον άντρα είναι η μάνα του και οφείλουμε να τους δώσουμε όσο το δυνατόν πιο σωστά πρότυπα.   Αυτός είναι κι ο λόγος που  οφείλουν να προσπαθούν να αναπτύξουν τις σχέσεις τους με τα παιδιά τους όσο το δυνατόν πιο υγιείς και πλήρης για αυτά.

  Όμως αν για κάποια αιτία που μας ξέφυγε από τον έλεγχο το παιδί μας δημιουργήσει σχέση με ένα μεγαλύτερο εμείς οφείλουμε σαν ώριμοι ενήλικες να καθίσουμε να αναλογιστούμε τα λάθη που κάναμε στην ανατροφή του και να προσπαθήσουμε να αναπληρώσουμε την ελλειμματική μας σχέση μαζί του ρίχνοντας πίσω τα λάθη μας.

Παράλληλα πρέπει να το αφήσουμε να ζήσει την σχέση του κάνοντας τα λάθη του κάτι που θα το οδηγήσει σε μια ευτυχισμένη ζωή.

Συνεχίζοντας με όλους αυτούς τους ενήλικες που συνάπτουν σχέσεις με  κάποια σχέση με μικρότερο ή και με της ίδιας ηλικίας άτομο να καθίσουν να σκεφτούν τα λάθη που έγιναν στην προηγούμενη από αυτήν

  σχέση τους  για να βρουν που αδίκησαν και που αδικήθηκαν  τόσο για να μην τους ξανασυμβούν οι

ίδιες καταστάσεις όσο και για να μην πληγώσουν κάποιον άλλον κυρίως νεαρό άτομο που δεν θα φταίει σε τίποτα.

Τέλος οι νέοι μας οφείλουν να κάνουν μια προσπάθεια να τα βρουν με τους δικούς τους προτού επιχειρήσουν να καλύψουν το κενό με το πρώτο τυχόντα μεγαλύτερο τους ενήλικα. Το μόνο που έχουν να σκεφτούν είναι ότι κανένας δεν τους αγαπάει περισσότερο από τους ίδιους τους γονείς τους, όσα λάθη κι αν έκαναν κατά την διάρκεια της ανατροφής τους.  

 Μετά από όλα αυτά καταλαβαίνουμε όλοι ότι το πρόβλημα ξεκινάει από εμάς τους ενήλικες και καθρεφτίζεται στα νεαρά παιδιά.

 Επίσης βλέπουμε καθαρά ότι για να λυθεί αυτό το πρόβλημα πρέπει εμείς οι ενήλικες να λύσουμε τα θέματα που έχουμε με τον εαυτό μας και να ανοίξουμε δίοδο επικοινωνίας με τους νέους.

 Τέλος έχουμε υποχρέωση εμείς να παραπέμψουμε τους νέους  να δημιουργήσουν σχέσεις με ανθρώπους κοντά στην ηλικία τους 

Ας προσπαθήσουμε λοιπόν να φανούμε ώριμοι αντάξιοι της ηλικίας μας, και των προσδοκιών των νέων και ας φτιάξουμε τις σχέσεις μας μαζί τους έτσι όπως πρέπει να είναι μητρικές, πατρικές για τους γονείς και συμβουλευτικές για τους υπόλοιπους ενήλικες προς τους νέους για να μην δούμε τον κόσμο που φτιάξαμε να σαπίζει από την διαφθορά και την ανοησία των μεγάλων.

Γιατί κάθε παιδί αξίζει να ζει σε έναν ονειρεμένο Παράδεισο. Ας του τον χαρίσουμε λοιπόν.    

ΠΗΝΕΛΟΠΗ ΕΜΜΑΝΟΥΗΛ

Σχόλια: 0   Εμφανίσεις: 313   Ομάδα: Γενικά   Ετικέτα: κοινωνικο αρθρο 3

ΠΑΙΔΙΑ ΑΓΑΜΩΝ ΜΗΤΕΡΩΝ

Ένα τεράστιο κοινωνικό πρόβλημα που  έχει πάρει τεράστιες διαστάσεις στην χώρα μας και τείνει να γίνει μόδα είναι το φαινόμενο των ανύπαντρων μητέρων και των παιδιών τους αφού αποφασίζουν να κάνουν ένα παιδί εκτός γάμου χωρίς να τα ρωτήσουν

Φυσικά οποιαδήποτε κι αν είναι η άποψη των παιδιών   εγώ είμαι η πρώτη που επικροτώ αυτή την κίνηση αν και οφείλω να παραδεχτώ ότι η ζωή  τους θα είναι πολύ δύσκολη χωρίς την ισορροπημένη ζωή που θα είχαν αν υπήρχε κι ένας πατέρας για να περάσουν μαζί ευτυχισμένες και λυπημένες στιγμές.

Τελειώνοντας η ζωή  αυτών των παιδιών στο σχολείο θα είναι ιδιαιτέρως στιγματισμένη τόσο από τους δασκάλους τους όσο και  από τους γονείς των συμμαθητών τους αλλά κατ' επέκταση και από τα ίδια τα παιδιά στο σχολείο αφού θα είναι  μια ζωή χωρίς πατέρα Αυτά  τουλάχιστον όμως  δεν θα είναι τα θύματα κάποιας έκτρωσης..

Μετά από όλα αυτά οφείλουμε , να μεγαλώνουμε ένα παιδί μιας ανύπαντρης μητέρας  χωρίς να του δημιουργούμε κόμπλεξ σχετικά με το γεγονός ότι αυτό δεν έχει πατέρα σαν όλα τα αλλά, καθώς επίσης και να σταθούμε δίπλα του μάνα και πατέρας για να νιώσει όσο γίνετε λιγότερο την απουσία του πατέρα του.      

Οφείλουμε τέλος σαν άνθρωποι και σαν εκπαιδευτικοί που βλέπουμε το παιδί της άγαμης μητέρας στο δρόμο , στο σχολείο στην παιδική χαρά να του συμπεριφερόμαστε όπως σε όλα τα άλλα και να μην το στιγματίζουμε .

Κλείνοντας αυτό το άρθρο νομίζω αφενός ότι οι άγαμες μητέρες πρέπει να προσέξουν    στον τρόπο διαπαιδαγώγησης του παιδιού τους κι αφετέρου να  αλλάξει νοοτροπία ο κόσμος σχετικά με τα παιδιά μιας  ανύπαντρης μητέρας. Έτσι θα έχουμε μια αλλαγή   στην κοινωνία μας προς το καλύτερο κι αυτό είναι πολύ θετικό γιατί χρειαζόμαστε τέτοια θετικά βήματα στην κοινωνία μας που μπορεί κατ' άλλους να την κάνουν πιο ανήθικη για μένα όμως την κάνουν πιο ειλικρινή πιο ανθρώπινη και πιο προσιτή. Γιατί δεν κάνουμε παιδιά για να μας γηροκομήσουν ή για να διαιωνίσουμε το είδος μας αλλά για να τα μεγαλώσουμε με ανιδιοτελή αγάπη . Κι αυτό θα είναι η μεγαλύτερη απόδειξη της αγάπης μας. 

ΠΗΝΕΛΟΠΗ ΕΜΜΑΝΟΥΗΛ

Σχόλια: 0   Εμφανίσεις: 154   Ομάδα: Γενικά   Ετικέτα: κοινωνικο αρθρο 1